گل مریم

میلادنوردیده امام رضا(ع) حضرت معصومه (س) گرامی باد.

در مدینه چشم به دنیا گشود،در خانه ای که خانه یگانه مرد مهربان ومعصوم شهر بود، پدرش آفتاب روی زمین،برکات تمام روزگار ودلیل استواری آسمان وزمین بود.

هنوز کودک بود که شهادت پدر را دیدواز آن پس با حمایت برادرش علی بن موسی الرضا علیه السلام تربیت یافت.

خواهر وبرادری که چون ماه وخورشیددل در گرو مهر بی پایان یکدیگرداشتند.

حضرت معصومه سلام الله علیهایگانه خواهر تنی امام رضا علیه السلام بود.علاقه میان آن دو آن قدرشدت داشت که آنان رابه حضرت زینب سلام الله علیها وامام حسین علیه السلام تشبیه کرده اند.

دهه کرامت یاد اور لطیف ترین علاقه ومهر وفاهای کم نظیر یک خواهر نسبت به مقام شامخ ومعنوی برادر است.

سلام بر تو،

سلام برتو ای خواهر ولایت ودختر امامت

سلام بر رخساره علویت که وارث تمام جمال فاطمی ست.

میلاد باسعادت حضرت معصومه(س) وامام رضا(ع) رابه تمام مسلمانان جهان تبریک عرض می نماییم.

روز دختر گرامی باد.

سلام بر حسین مظلوم دشت کربلا، سلام بر برادرش ابوالفضل که درس برادری را به تمام برادران جهان خصوصا شیعیان آموخت.

میلاد این دو بردار بزرگوار وبا وفا را به همه شیعیان جهان تبریک می گوییم.

امام حسین (ع) با ولادت خود جهان را نورانی ساخت وعطر حضور خود را درگیتی گستراند.

اعیاد شعیانیه بر همه مبارک.

صلوات بر امام کاظم(ع)

سلام بر فرزند کعبه ومنا،سلام برفرزند نورکه هیچ زندانی فروغش را نکاست.

درود فروان خداوند براو که خشم خودرا می خورد وبردباری را به اوج می رساند، اوکه زندان های طولانی وشکنجه های بی حد واندازه را با متانت وبزرگ منشی می آراست ودل سنگ زندانبانان را با صبر خود حیرت زده می کرد.

امام کاظم (ع)

برترین چیزی که بنده به وسیله آن به خداوند نزدیک می شود پس از شناخت خدا، نماز ونیکی به پدر ومادر وترک حسد وخودپسندی وتکبر است.

      گنج ابدی پیروی حق وعبادت                 مفتاح در خیر نمازی به جماعت

معنای نماز است حضور دل احباب               زنهار به صورت مکن ای دوست قناعت

راضی مشو از بندگی اش تاننمایی                آداب وشرایط همه را نیک رعایت

هر چند که وسواس کنی سود ندارد              خود را ندهی تا به دل وجان به عبادت

خواهی که زدستت نرود وقت فضیلت            مگذار که تاکار کشد وقت طهارت

«دحو الارض» مطابق با بیست و پنجم ماه ذی‌القعده، روزی است که خداوند با نظر به کره زمین، به جهان خاکی حیات بخشید، از این روز، بخش‌هایی از کره زمین ـ که سراسر از آب بود ـ شروع به خشک شدن کرد تا کم کم به شکل یک چهارم خشکی‌های امروزی درآمد.
مطابق روایات، اولین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد، مکان کعبه شریف و بیت الله الحرام بود.
«دَحو» به معنای گسترش است و برخی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده‌اند، منظور از «دحوالارض» (گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب‌های حاصل از باران های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود، این آب‌ها، به تدریج در گودال‌های زمین جای گرفتند و خشکی‌ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده‌تر شدند.
از سوی دیگر، زمین در آغاز به صورت پستی‌ها و بلندی‌ها یا شیب‌های تند و غیرقابل سکونت بود، بعدها باران‌های سیلابی مداوم باریدند، ارتفاعات زمین را شستند و دره‌ها گستردند، اندک اندک زمین‌هایِ مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان، کشت و زرع پدید آمد، مجموع این گسترده شدن، «دحو الارض» نام‌گذاری می‌شود.
از امیرالمومنین علیه‌السلام روایت شده است که فرمودند: «نخستین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در بیست وپنج ذی القعده بود. کسی که در این روز روزه بگیرد و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را که روزش را روزه و شبش را عبادت کرده است خواهد داشت.»